طلا دارای سختی در حدود مینای دندان است و به طور مناسب دندان را می پوشاند .
بیشتر طلاهای استفاده شده در دندانپزشکی به صورت آلیاژ با دیگر فلزات مانند پلاتین، پالادیوم، نقره، مس و روی می باشد . طلا عنصری غیرسمی بوده و در اثر فرآیندهای بیولوژیکی برای استفاده های دندانپزشکی آماده می گردد . برای دندانپزشک استفاده از این فلز به علت مقاومت بالا ، سختی زیاد ، بادوامی آن مناسب است، همچنین طلا هرگز سائیده نشده و تیره نمی شود . همچنین مقاومت بالا نسبت به عوامل شیمیایی باعث جلوگیری از پوسیدگی و زنگ زدگی طلا می شود .
مزایای مصرف طلا در دندانپزشکی
با دوام بودن این ماده
عدم خرد شدن و شکنندگی آن
سازگاری این ماده با محیط زیست و غیر سمی بودن آن
شکل پذیری راحت و اینکه به سادگی به شکل دلخواه در می آید .
سختی طلا تقریبا با سختی مینای دندان برابری کرده لذا می توان از آن برای پوشاندن دندان استفاده کرد .
معایب مصرف طلا در دندانپزشکی
گرانقیمت بودن طلا
این ماده یک هادی مناسب برای حرارت می باشد .
امکان واکنش طلا با قطب های الکتریکی بدن وجود دارد .
رنگ زرد طلا ممکن است در زیبایی تاثیرات نامطلوبی داشته باشد .
طلا به ساختار دندان متصل نشده، لذا ممکن است هر لحظه جدا شود .